หัวใจหลักของ“มวยไทย”คือ “นักเดิมพันมวยไทย” จริงหรือ ?

เป็นข้อสงสัยที่ถกเถียงกันมาตลอดสำหรับศิลปะการป้องกันตัวของไทยที่มีมานานว่า การที่กีฬามวยไทยในปัจจุบัน ถูกหล่อเลี้ยงด้วยเงิน โดยมีนักพนันมวยอยู่เบื้องหลัง ที่ค่อยชี้แพ้หรือค่อยชี้ชนะให้กับนักมวยไทยในการขึ้นชกในแต่ละไฟต์

ณ ปัจจุบันการพนันบนสังเวียนพื้นผ้าใบของกีฬามวยไทยจะกลายเป็นเรื่องปกติจนหลายคนมองข้าม แต่ทะว่ามีเหตุการ์ณที่ช็อควงการมวยไทยทั้งประเทศ เนื่องด้วย บัวขาว บัญชาเมฆ นักชกขวัญใจชาวไทย หายไปจากเวทีมวยในยกที่ 4 ไม่อยู่รอแม้จะฟังคำตัดสินอย่างเป็นทางการของศึกมวยไทย ซึ่งผลการแข่งขันจึงกลายเป็นว่า เอ็นริโก เคห์ล คู่ชกชาวเยอรมันสามารถคว้าแชมป์ไปครองได้อย่างเป็นทางการ แต่ก็ไม่ได้มีแค่ผลการแข่งขันเท่านั้นที่ช็อคแฟนมวยทั้งประเทศ เพราะเหตุการณ์นี้ด้วยกันจึงทำให้ใครหลายๆคน ตั้งคำถามว่า นักชกมวยไทย ณ ปัจจุบันทำตามหัวใจที่อยากจะชกหรือทำตามเงินที่กำหลังปิดหูปิดตาอยู่

หลังจากนั้น ผมได้มีโอกาสอ่านบทความ โดยผู้เขียนคือคุณ เกรียงศักดิ เผ่าอินทร์  มีหัวข้อบทความว่า “อิทธิพลของสื่อสิ่งพิมพ์ในการนำเสนอข้อมูล
การ วิเคราะห์มวย” ใจความที่ได้ก็ประมาณว่า “การพนันเป็นตัวหล่อเลี้ยงธุรกิจมวยไทย เนื่องจากผู้ชมส่วนใหญ่จะเข้าไปเล่นการพนัน มีวงเงินไม่ต่ำกว่า 10 ล้านบาทต่อรายการ ระบบการพนันทำงาน อย่างมีประสิทธิภาพ สามารถควบคุมให้ผู้ที่เล่นการพนัน เสียจ่ายเงินได้ นอกจากนี้ ระบบการพนันยังควบคุมไม่ให้มีการล้มมวยมากอีกด้วย และการพนันเป็นตัวกำหนดพฤติกรรมของสนามมวย ผู้จัดรายการ หัวหน้าค่ายมวย และนักมวย โดยเฉพาะผู้จัดรายการจะต้องประกบมวยสู่สีเป็นที่พอใจกับเซียนมวยเพราะมวยชกกันสูสีนอกจากจะดูสนุกแล้วจะทำให้มีปริมมาณการเล่นการพนันมาก อันเนื่องมาจากราคาต่อรองที่สูสีนั้นเอง ทางด้านสนามมวยก็ต้องการผู้จัดรายการที่ประกบคู่มวยได้สูสี เนื่องจากรายได้ส่วนใหญ่มาจาก ผู้ชมที่เข้ามาเล่นการพนันนั่นเอง” สุดท้ายศิลปะที่มีมาแต่ช้านานของประเทศไทยก็ถูกเม็ดเงินจำนวนมหาศาลของนักพนันมวยไทยครอบงำ จนกลายเป็นเรื่องปกติในปัจจุบัน

เคดิต : คุณเกรียงศักดิ เผ่าอินทร์